|

Sufriremos, pero nos salvaremos. Témolo na man. Somos, sen dúbida, o mellor equipo dos que

estamos nesta loita, e aínda que estamos moi feridos, non estamos mortos. Enfrontémonos con rivais directos, dous deles en Balaídos, e viaxaremos ao Calderón e a Xetafe, onde presumiblemente, xa non se van xogar nada.
Todo pasa por gañar ao Levante. Se conseguimos os tres puntos sairemos do descenso e poderemos viaxar a Donosti con outra cara. Ademáis podemos meter ao Betis en problemas, se perde este domingo fronte ao Barça e con Balaídos aínda por visitar.
Todo pasa por Balaídos, e estou convencido, de que a afección do Celta, cada día máis exemplar, vai conseguir que o noso estadio sexa o principio do inferno que van ter que vivir os nosos rivais o ano que vén na segunda división.
Nós somos de primeira. |

Pois desgrazadamente, e moi ao meu pesar, o Celta está condenado á segunda división. Isto non ven de esta xornada, nin da anterior, ven de moito máis atrás. Levamos dúas victorias en 22 partidos, 3 partidos consecutivos

perdendo sen marcar un gol e 9 puntos dende o mes de novembro. Algo estivo mal planificado dende o comezo.
A confección da plantilla foi errada totalmente. Fixeron un equipo moi limitado en moitos aspectos; plantilla moi curta para tres competicións, defensa con moitas carencias (non temos 4 centrais de garantías e Placente non ten sustituto, non conto a Areias), o centro do campo non crea xogo, só o destrúe e mal, e no ataque, exceptuando a Baiano, non temos ningunha referencia perigosa. Se a iso lle unes a lamentable temporada de algúns dos “teoricamente importantes” como Canobbio, o resultado é a situación que temos actualmente. O peor é que nin o troco de adestrador, nin o “efecto Stoichkov”, nin o incondicional apoio da afección nestas derradeiras datas semella ter efectos nestes desalmados xogadores. Por todo isto, a miña sensación é que imos a segunda irremediablemente. Ogallá me equivoque… |
Últimos Comentarios