CARTA ABERTA A DIRECTIVA CELESTE
Stoichkov vaise por motivos personais. Esta é a suposta excusa que ten o consello do Celta para o adeus do búlgaro.
¿Un adeus pactado, un fracaso na directiva, unha perda do control? Estas son as preguntas que se fai a afección celtiña sobre todo isto.
A afección quere saber a verdade.
Na web oficial do Celta anuncian a volta de Guayre aos adestramentos co resto do grupo. Sen dúbida unha gran noticia, pero… a dúbida asáltanos a máis de un vendo os precedentes.
E é que Guayre chegou a Vigo o pasado ano procedente do Vilarreal, tras pasar un par de anos moi bos no conxunto castellonense pero con problemas físicos. Estas molestias físicas e músculares impedíronlle xogar a bo nivel desde que chegou ao Celta. O pouco que xogou o fixo con unha incomoda dor e “forzado” polas circunstancias. O seu último partido foi fronte en Bremen fronte ao Werder no mes de marzo. Dende entón Guayre apenas puido adestrarse co resto dos seus compañeiros. Se non era unha cousa era outra pero Guayre pasou moito máis tempo na enfermería viguesa que en nos terreos de xogo.
E agora tras superar unha algia no seu nocello dereito, Guayre volve para xogar. Sería unha extraordinaria nova para o Celta se de verdade supera este calvario polo que tivo que pasar. Só o tempo desvelaranos se o canario volve para quedarse e ser titular ou se, pola contra, fracasa no seu intento de volver a triunfar. Esperemos que sexa a primeira…
Estraña situación a que viven tres xogadores do plantel céltico. Tanto Lequi, como Contreras, como Perera están a vivir os seus peores momentos como xogadores célticos. O caso é que ningún dos tres parece entrar nos plans de Hristo Stoichkov. O porqué non o sabemos con exactitude. Debullemos o problema individualmente.
- Lequi: A situación do central é incomprensible. Sendo quizá o mellor central do equipo, o arxentino aínda non tivo a oportunidade entrar nunha conovocatoria. Tras a chegada de Stoichkov ao banco celeste, Lequi tan só disputou o derradeiro partido de Liga fronte ao Xetafe, onde curiosamente conseguiu un gol. As súas supostas saídas nocturnas, o marcado carácter do arxentino e o seu baixón defensivo no pasado ano poden ser as respostas. Con todo, a súa situación de ostracismo non é moi comprensible.
- Contreras: A do chileno é outra situación imcomprensible. Despois de xogar titular o tramo final de Liga con Stoichkov, este verán, como a Lequi, buscóuselle unha saída. Non a atoparon e agora está nunha situación similar á do arxentino, sen entrar sequera nunha convocatoria. As posibles sáidas e algunha indisciplina poden ser as razóns polas que Contreras non xoga.
- Perera: A situación do dianteiro é ben diferente. Todo apunta que o pacense non entraba nos plans deste novo Celta. Buscóuselle unha saída pero el non a aceptou xa que quería seguir xogando no Celta. Despois da súa baixa federativa por unhas horas no derradeiro día antes do peche do mercado de fichaxes, o club o volveu inscribir. Tan só disputou uns minutos na Copa fronte ao Málaga. A causa principal da súa situación parece ser o seu baixo estado de forma e o seu descoidado físico. Non deixa de ser outra estraña situación tendo en conta que o pacense é un home con experiencia na categoría, Pichichi co Albacete e moi importante na súa chegada a Vigo.
Os culpables desta situación son descoñecidos. Serán os propios xogadores os que se gañaron a situación? Será o “míster” Hristo Stoichkov quen non conta con eles? Ou será unha medida da directiva para impor disciplina e evitar futuros problemas extradeportivos? A resposta posiblemente non a saberemos ou posiblemente será unha méstura das tres pero o que si sabemos é a calidade dos xogadores implicados. Polo ben do equipo ogallá rematen estes problemas canto antes e os xogadores volvan ao equipo o máis pronto posible.
Para os que non esteades ao tanto, poñémosvos en situación. E é que nas últimas horas anda a circular unha sms polos teléfonos móbiles dos celtistas unha mensaxe curta na que se insta aos siareiros célticos a desertar da nosa casa, de Balaídos, para facer Boikot á directiva actual. O texto en cuestión é o seguinte:
Celtistas¡¡ La gestion d sta Directiva lleva al ekipo a 2 B o a la desaparicion. Reacionemos ahora K aun estamos a tiempo de evitarlo¡¡ BOICOT A LA DIRECTIVA¡¡ K no acuda a Balaidos nadie el proximo partido. K este solo la DIRECTIVA contemplando su obra.¡¡ PASALO¡¡
Cando semellaba que certo sector do celtismo xa tocara fondo na carreira por conseguir a iniciativa máis estúpida posible, atopámonos con esto. Un chamamento ao abandono do equipo na xornada número catro para evitar que o equipo acabe na segunda B ou na desaparición.
Queremos pensar que esta iniciativa procede dun sector moi minoritario da bancada de Balaídos (se é que son abonados do clube) ou dun descerebrado aburrido con saldo.
Pero sinceramente, o que máis me preocupa, é a caza de bruxas á que esta sometida esta directiva. Este SMS non pasa de ser unha mera anécdota pero que deixa entrever a aversión que parte da afección sinte cara este consello.
No canto de apoiar e remar todos cara o mesmo lugar nestes difíciles momentos, estamos a gastar as nosas forzas en disputas inútiles que non reportan nada positivo.
Certo é que este consello tomou decisións moi impopulares (¿afoutas quizáis?) que, únidas a un fracaso deportivo no seu primeiro ano de mandato minaron moito a súa valoración e aceptación na rúa. Pero o que non acepto son eses argumentos baleiros que nos intentan facer ver unha mala vontade por parte de quen dirixe os destinos deste club. Nin os acepto, nin os creo.
Pola miña parte eu estarei en Balaídos o domingo. E estou seguro que o resto de celtistas de corazón tamén estarán ali. E tamén espero, que o autor desta SMS e os seus palmeiros non estean, porque non necesitamos a “esa” afección.
Hoxe toca falar do xornal do RC Celta. E é que a publicación quincenal do RC Celta sofriu pequenas pero sustanciais variacións respecto ao que nos tiña acostumados a temporada pasada.
A cor de Galicia naceu como renovación das antigas publicacións do clube que se entregaban de xeito gratuito no municipal vigués. Na súa presentación, salientouse o marcado caracter “galego” da publicación froito do acordo de colaboración que tiñan con Merlín, unha división da editorial Galaxia.
Por primeira vez na historia, o RC Celta tiña un medio de comunicación de seu feito case integramente na língua do país. A publicación incluía tamén artigos en castelán, asi como en línguas extranxeiras, cando nos visitaba algún rival doutro estado (léase Eintracht, Fenerbahçe, Werder, etc)
Máis esta situación mudou radicalmente esta temporada. “A cor de Galicia” cambiou de formato, de língua e polo que parece, de editores. Lemos nas dúas primeiras edicións desta temporada que Melín ( e polo tanto Galaxia) xa non producen o xornal.
Semella este o motivo polo que a língua galega perde forza neste medio de comunicación ocupando unha posición case residual respecto á totalidade da publicación.
Igual acontece coas outras formas de comunicación do clube. Sorprendía a comezos da era Mouriño, a forza coa que o galego irrumpía na comunicación do clube coa xente. Incluso colectivos como a MESA, premiaron ao clube polo seu compromiso co galego. Ademáis do xornal, os carteis publicitarios, campañas en diversos medios, etc, eran publicados na língua propia de Galicia, algo insospeitado ata o de agora, e que nestes últimos meses estáse a perder.
Respectando a liberdade de elección de língua e ese mal chamado bilingüismo armónico, arelamos que o galego non caia no esquecemento por parte do que intenta ser, o maior e mellor club de Galiza.
Hola a todos.
Esta tarde viví uno de los momentos más duros como Celtista. Se siente una enorme impotencia al ver cómo los cientos, miles de horas que le estamos dedicando al Celta no acaban de dar resultados. Llevamos más de un año trabajando sin descanso, poniendo al límite nuestras relaciones familiares (hijos, pareja…) por la tensión que genera todo lo que rodea al Celta. Y todo ello con un único objetivo: consolidar un club en primera división con aspiraciones de luchar por algo más que por la supervivencia (qué lejos se ve ahora este objetivo¡¡¡)
Este sábado, una vez más, el equipo defraudó a todo el Celtismo, a toda la afición, y sobre todo a los 6.633 que estábamos en Balaídos.
Hay días que me planteo si todo esto tiene sentido, si el desgaste personal, familiar, económico y social que estamos sufriendo valdrá para algo. Sinceramente, lo que me hace seguir adelante (y creo que a mi familia también), es sentir cosas como lo que habéis hecho esta tarde en Balaídos. Con un equipo patético, de nefasta apariencia en el campo, Marcador y Fondo comenzaron a cantar de menos a más. Cantaba cada vez más alto (…alé, alé, alé…), os contagiabais llevados por un sentimiento de responsabilidad y un compromiso que los que estaban en el césped y cobran bastante más que todos nosotros juntos nunca sentirán. El Celtismo no va en la nómina, sino en el alma de un pueblo. De repente, la gente en las otras gradas ya no veía el partido, os veía a vosotros. El escalofrío fue la sensación dominante, junto con admiración y respeto hacia los que os sentíais capaces de cambiar el rumbo del partido desde las butacas.
Cuando Río y Tribuna empezaban a contagiarse de vuestros cánticos me tuve que ir de mi asiento. Se me saltaron las lágrimas empujadas por un sentimiento de responsabilidad e impotencia que me llenó de rabia. Desde las escaleras que están al lado del palco seguía escuchando el cántico (…alé, alé, alé…) y veía al equipo empezar a luchar con cabeza. Los jugadores cambiaron su actitud porque entendieron que el celtismo no quiere estar encima de sus hombros como una losa, sino en su corazón para hacerle latir más fuerte que el del contrario. Los estabais empujando con vuestra voz, con vuestra ilusión. Al final eso fue, una ilusión… “coma sempre, o de sempre”. Para qué contarlo…
No se os puede pedir más, ni tampoco se os puede dar menos. Tampoco sé qué más se puede hacer; me imagino que será consecuencia de la derrota. El lunes nos levantaremos y seguiremos dedicándole a esto todo el tiempo y toda la ilusión, que seguimos teniendo gracias a que gente como vosotros lleva estos colores con virtudes casi paternales: generosidad, lealtad, 
cariño, compasión, esfuerzo, ayuda y sobre todo amor, mucho amor hacia el Celta a pesar de su histórica ingratitud.
Os pido disculpas por el ladrillo que os acabo de lanzar, pero necesitaba desahogarme y lanzar un grito de agradecimiento… y desesperación.
HALA CELTA
Hai uns días coñeciamos a creación dun novo site, zeltadevigo.com, que contará con diversos ex-membros de Casa Celta como columnistas, entre os que destaca Gustavo López.
Mentres, celestes.org segue a consolidarse como o primeiro referente informativo do equipo, con preto xa de 700.000 visitas. Destaca a súa riqueza multimedia e a súa interactividade. Este mes están a sortear a nova zamarra celeste.
O Flog do Celta (ao que pedimos “prestada” esta imaxe xD) continúa medrando a pasos axigantados grazas ás súas continuas actualizacións, entrevistas exclusivas e a súa gran interactividade cos usuarios. Ademáis, a creación da súa propia peña, Flog-liada celeste, que xa conta con blog propio, completan de xeito excelente o gran traballo realizado por Groucho77.
Delcelta.com segue mantendo a súa hexemonía grazas a súa comunidade de foros, a máis grande e activa do universo celtiña na rede. Esperamos ansiosos a volta da súa web, que ben seguro nos sorprenderá gratamente.
Silveira e cía seguen a realizar un gran traballo en celtacampion.com, unha das webs celestes máis veteranas no ciberespazo. O seu foro (forocelta.com), tamén é un dos máis activos da rede.
Dende Suiza temos mundoceleste.ch, a única web do RC Celta feita en catro linguas, á vez e que informa puntualmente de tódolos encontros que disputa o noso equipo.
Dende SerDelCelta, Adycto nos ofrece unha interpretación crítica e de gran calidade sobre a actualidade do RC Celta. Ao igual que acontece dende o blog Celtarrismo, sempre baixo a optica do colectivo Celtarras.
Celtavigo.net, web oficial do RC Celta, é unha das máis visitadas do fútbol estatal. Aínda que cun deseño xa antigo, ofrece de xeito puntual toda a información oficial que xera Casa Celta. Á espera dunha remodelación do site, están a ampliar os seus servizos, con venda de merchandising a través da rede ou incluso as renovacións dos abonos.
Tamén existen outras webs e foros de peñas ou outros colectivos que tratan sobre o noso equipo. EsmorgaZeleste, Federación de Peñas, Canteira Celeste, Siareiros, Plató Abierto Viernes ou clásicos como Grada Celeste seguen activos da rede intentando espandir o celtismo por todo o mundo.
Ademáis, para esta vindeira temporada, esperamos novas incorporacións, como HalaCelta, que ben seguro nos ofrecerán bos ratos celtiñas na rede.
Mentres, nós, en TodoCelta, seguimos traballando para intentar ofrecer aos nosos lectores o mellor da actualidade celtiña, con total liberdade de expresión e sempre en lingua galega. Estamos a preparar un novo site para a vindeira temporada co que intentaremos sorprender aos nosos lectores con máis e mellores servizos que nos axuden a consolidarnos entre tódolos sites celestes. Sorteos, Entrevistas, Videos, TodoCelta Radio e moitas sorpresas máis terán cabida nun renovado TodoCelta que verá a luz contra o mes de setembro.
Por tanto, queda claro que o celtismo en Internet goza dunha envexábel saúde que agardamos se prolongue por moitos anos. Nós faremos o posible porque así sexa.
Aproveitando o nacemento de ZeltadeVigo.com, o Flog do Celta ofrécenos unha interesante votación para elixir a web celtiña mellor valorada polos usuarios. Poderedes escoller entre oito das máis populares.
Así que xa sabedes, elexide a vosa neste enlace antes do vindeiro mércores.
A estas alturas do conto todos nós debiamos estar afeitos ao tratamento que os medios nacionais ofrecen sobre o noso equipo.
Sen embargo eu, persoalmente, non me deixo de sorprender cada semana. Todos somos conscientes de que o Celta non ten o tirón mediático doutros grandes equipos. Tampouco o esiximos.
Pero penso que é o noso dereito esixir un mínimo de rigor e respecto cara esta entidade que non só representa á maior cidade de Galiza, senón a boa parte do noso país.
Repasando as crónicas sobre o partido de onte na prensa “nacional”, non saio do meu estupor. Chega un momento no que un se plantexa se realmente sabe de fútbol ou se se deixou a obxectividade á beira do Lagares.
Aínda non rematou o ano, pero esta semana desafogada de partidos sírvenos para facer un pouco de balance sobre a situación do equipo.
O certo é que estamos a vivir unha temporada complicada, e ao mesmo tempo, tranquila. Despois de dous anos de éxitos colleitados da man de Fernando Vázquez, está terceira campaña se plantexa con tranquilidade, coñecedores da dificultade de repetir o do ano pasado, e sen un obxectivo claro.
3-1
Canobbio, D.Costa, M.Suarez.
Últimos Comentarios