Un pouco do rival: Albacete Balompié

O Celta visita hoxe o campo do Albacete Balompié. O club manchego pertence á cidade de Albacete (161.508 habitantes). O Albacete Balompé foi fundado o 1 de Agosto de 1940. O seu primeiro presidente foi Antonio Lozano Matarredona. A súa orixe sitúase no Café Colón, entre un grupo de amigos que querían formar unha sociedade deportiva. Na súa historia xogou 7 anos en primeira, 14 en segunda, 7 en segunda “B” e 29 en terceira. O seu mallor éxito foi o 7ª posto colleitado na liga das estrelas na temporada 1991/92.

O pasado ano o Albacete non conseguiu o seu obxectivo do ascenso, quedando na 6ª posición final con 60 puntos, moi lonxe dos 76 puntos cos que ascendeu o Almería.

O seu adestrador é Quique Hernández. O valenciano volveu o fútbol español tras o seu paso polo Aris de Salónica ao que meteu na copa da UEFA. O adestrador, de 49 anos, ten un importante currículo, pois dirixiu a equipos como Levante, Elxe, Castellón, Hércules, Almería, Lérida, Numancia ou Recreativo de Huelva. O equipo manchego non está a pasar por un bo momento xa que ocupan a última posición na táboa.

Os seus principais xogadores son:

- Ferrón: Xogador de banda dereita que ten na velocidade e na potencia as súas carcaterísticas principais.

- Barkero: Home de banda moi rápido e perigoso. Un dos homes a vixiar.

- Noguerol: Vello coñecido da afección viguesa. O central mellora cos anos.

- Morán: Un dos homes máis importantes do Albacete, moita calidade e velocidade nos últimos metros.

O estadio do rival: Carlos Belmonte

O estadio do Albacete é o Carlos Belmonte. O seu nome débese ao arquitecto e alcalde do Albacete naquel entón, Carlos Belmonte. Foi sede de varios partidos da selección española.

Foi inaugurado o 9 de setembro de 1.960 cunha capacidade de 12.000 espectadores. Tras unha serie de reformas na estructura do estadio alcanzou a capacidade actual de 17.500 espectadores. É un estadio moderno e coqueto que cumple sobradamente coas esixencias da categoría.

Un pouco do rival: Xerez C.D.

Esta semana tócalle ao Xerez visitar Balaídos. O Xerez Club Deportivo é un club pertencente á cidade gaditana de Jerez de la Frontera (206.247 habitantes). O seu nacemento non foi doado xa que os seus fundadores o intentaron dúas veces anteriormente (1.933 Jerez Club de Fútbol e 1.942 Club Deportivo Jerez) para, no ano 1.947 lograr levar o proxecto á flote. A súa historia contempla 20 temporadas en segunda división, 17 en segunda “B”, 21 en terceira e 2 en Preferente. A mellor temporada da súa historia foi a 2001/02 ás ordes do, agora adestrador do Real Madrid, Bernd Schuster na que conseguiron a cuarta praza final quedando ás portas do ascenso.

Esta é a súa sétima temporada consecutiva na segunda división. A pasada temporada ocupou a 9º posición final con 58 puntos, moi lonxe do seu codiciado obxectivo do ascenso (a 18 puntos do Almería, 3º clasificado).

O técnico xerezano é Miguel Ángel Rondán, home da casa e non moi mediático. Rondán estivo piques de deixar o club este verán por mor duns problemas na garganta pero finalmente recuperouse e puido seguir ao fronte do equipo. O Xerez caracterízase polo seu fútbol ofensivo (se o commparamos co fútbol mezquino e aburrido practicado no resto da segunda divisón) e pola abundancia de xogadores de experencia e calidade. Entre estes destacan:

- Porato: Mítico gardamallas francés do que moitos se lembrarán por ser o porteiro do Olimpique de Marsella que nos eliminou nos cuartos de final da UEFA do 1998/99. Relegado ao banco e con 34 anos, atópase na última etapa da súa carreira.

- Benjamín: O último en chegar. O veterano centrocampista vallisoletano (31 anos) firmou esta semana un contrato por un ano. A súa forza e traballo poden ser un gran reforzo para os xerezanos.

-Pedro Ríos: Xogador local moi querido pola afeción. Xoga no extremo dereito e ten a velocidade e a verticalidade como características principais.

- Momo: Futbolista canario de moita calidade. Fichado polo Deportivo fai dúas temporadas non conseguu triunfar en primeira nin en Coruña nin en Santander, onde xogou o pasado ano. En segunda pode demostrar esa calidade que se lle supon.

- Antoñito: O ex do Sevilla é a estrela do conxunto andaluz. Xogador moi rápido e habilidoso, é un perigo constante para a defensa ival.

- Yordi: Dianteiro corpulento á vella usanza, é un veterano curtido en mil batallas (33 anos). Ex de Betis, At. de Madrid, Zaragoza, Xetafe, Mallorca etc. Posúe un gran remate de cabeza e un bo xogo de costas.

- Michel: Outro dianteiro experimentado (30 anos). Ex de RaioVallecano, Sevilla, Sporting, Getafe ou Almería. Posúe un bo remate a portería e ten moita calidade a pesar da súa altura (1´90 metros).

O estadio do rival: Martínez Valero

O estadio do Elche é O Martínez Valero (anteriormente chamado “Nuevo Estadio” ou “Nuevo Altabix”). O seu nome débese ao que fose presidente do club ilicitano, Manuel Martínez Valero. Foi sede da maior goleada na fase final dun mundial ( Hungría 10 – 1 El Salvador) e albergou a final da Copa do Rei do ano 2003. Foi candidato a albergar a final da Copa da UEFA de 2009.

Sufriu unha remodelación recentemente tras a que a súa capacidade quedou en 39.000 espectadores. Goza dunhas excelentes instalacións deportivas e de prensa. As súas medidas son 105×68 metros.

Un pouco do rival: U.D. Las Palmas

Hoxe chega a Balaídos a Unión Deportiva Las Palmas. O club canario ten como sede a cidade que leva o seu mesmo nome, Las Palmas (377.056 habitantes). Foi fundado o 22 de agosto de 1949 ao fusionarse 5 equipos locais: o C.D. Gran Canaria, o Atlético Club, o Real Club Vitoria, o Arenas Club e o Marino C.F. O equipo canario xogou 31 temporadas en primeira división, 20 en segunda e 6 en segunda “B”. O seus logros máis importantes foron o terceiro posto na Liga na temporada 1.967/68 e o subcampionato da Copa do rei no ano 1.978.

O Las Palmas cumpre a súa segunda temporada consecutiva na liga BBVA tras acadar o ansiado ascenso no curso 2.005/06. A temporada pasada o equipo insular evitou o descenso a segunda “B” por 2 puntos quedando na 18ª posición. O gran artifice da salvación dos canarios foi o seu dianteiro Marcos Márquez, pichichi da categoria.

O conxunto amarelo está adestrado por un vello coñecido, o ex-futbolista Juanito. O tinerfeño, que na súa etapa de futbolista xogara en equipos como o Sevilla, Zaragoza ou Atlético de Madrid, ten como premisa a orde defensiva e a velocidade no ataque. Os principais xogadores dos insulares equipo son:

- David García: Excelente central polo que estiveron interesados moitos equipos este verán, entre eles o Celta. Destaca polas súas cualidades como marcador e polo seu gran remate de cabeza.

- Fukuda: O xogador xaponés é o toque exótico do equipo canario. É moi rápido, ten bo manexo do balón e comercialmente é seu o xogador máis rentable.

- Marcos Márquez: O dianteiro andaluz é un dos mellores dianteiros da categoría. Cun gran xogo de costas á portería, ten un remate excepcional. Sen dúbida, o home máis perigoso.

- Nauzet Alemán: O canario é a perla da canteira. Desde a súa banda dereita forma unha parella mortal co citado M.Márquez. Moi rápido e habilidoso, a súa corta estatura fai del un xogador moi escorredizo. Gran habilidade para o pase.

- Trashorras: O xogador galego é un dos homes importantes para Juanito. Moita calidade e gol chegando desde o centro do campo.

- Yuri: Vello coñecido da afeción galega, o ex do Pontevedra é un dianteiro moi perigoso. Regate, habilidade e moito remate fan del unha ameaza constante.

Luis César: “Non nos sentimos inferiores ao Celta”

 

O adestrador aurousano falou ao termo do partido sobre a oportunidade perdida para o seu equipo de vencer a un equipo como o RC Celta.

Por momentos foi mellor que o Celta. Se eles quedáronse con 10 sería outra cousa. Foi un hándicap decisivo para o rendemento do noso equipo xogar 86 máis o desconto cun menos. Para gañar ao Celta hai que facer moitas cousas moi ben e empezar así non nos axudou en nada

Un pouco do rival: S.D. Eibar

Hoxe visítanos a Sociedad Deportiva Eibar. O club vasco ten como residencia a modesta cidade coa que comparte nome, Eibar (27.500 habitantes). O club fundouse no 1.940 e ten o mérito de ser o equipo que máis temporadas consecutivas militou na categoría de prata do fútbol español, concretamente 18, das 22 totales. O club eibarrés nunca competiu na primeira división; o máis preto que estivo do ascenso foi hai tres campañas (2004/05) na que quedou a un paso do ascenso e da gloria ocupando a cuarta posición.

O Eibar militou o pasado ano na segunda división “B”. Tras unha gran fase regular, na que rematou como líder de grupo, o Eibar superou ao Hospitalet e ao Rallo Vallecano para completar ao seu camiño de retorno á liga BBVA.

O conxunto vasco está adrestado por Javier Mandiola. O técnico vasco, eibarrés de nacemento, é un gran expoñente do xogo tradicionalmente practicado polo Eibar, moi aguerrido e seguro en defensa e pouco creativo en ataque. Un motivo evidente que leva á práctica deste estilo defensivo son as reducidas dimensións de Ipurúa.

O Eibar caracterízase por ser un conxunto antes que calqueira individualidade. A presión, a concentración e manter as liñas xuntas son as maoires virtudes deste equipo. Con todo, algúns xogadores exercen de líderes neste plantel:

- Pichu Cuellar: Gardamallas cedido polo Atlético de Madrid. Fíxose “famoso” por encaixar 6 goles fronte ao Barça a pasada campaña. A pesar da súa fama, é un porteiro con reflexos e aínda en progresión.

- Manel: Veteranísimo defensa dereito que algúns lembraredes polo seu paso pasado oventense. Na actualidade exerce un papel secundario.

- Codina: Outro veterano con moita experiencia na categoría de prata. Extremo dereito moi rápido e de bastante calidade.

- Yagüe: Xove dianteiro que está a sorprender neste inicio de campaña. Gústalle caer a banda e ten facilidade no desmarque.

- Nicolás Medina: Sen dúbida a fichaxe estrela do Eibar este ano. O chileno, que chega cedido polo Osasuna, é internacional sub-20 e un dos xogadores máis prometedores da inesgotable canteira sudamericana. Gran xogo de costas, bo remate de cabeza e técnica máis que aceptable.

Gustavo xa fai das súas en Cádiz

Gustavo López debutou onte coa camisola do Cádiz no partido de Copa que enfrontou ao conxunto amarelo fronte ao Córdoba.

O arxentino foi definitivo na victoria dos de Paco Gémez na prórroga. Segundo nos contan as crónicas locais, Gustavo entrou no minuto 95 para xogar na prórroga onde deu a asistenza para o gol da victoria cadista.

El Córdoba lo intentó pero no pudo evitar llegar a la prórroga. En ella, ya con el ex cordobesista Fleurquin en la cancha y el “Cuervo” Gustavo López, el argentino entró como un puñal a los nueve minutos del tiempo añadido y metió una colosal asistencia a Enrique, que entró con todo para batir en área pequeña a Valle que no podía hacer mucho.

Un pouco do rival: Málaga C.F.

O rival de hoxe é o Málaga Club de Fútbol. O Málaga (560.631 habitantes) é un club histórico cunha tradición futbolística moi grande.

O club fundouse alá polo ano 1.904 e trocou de nome moitas veces na súa historia tendo denominacións tan diferentes como Málaga Foot-Ball Club, Futbol Club Malagueño, Club Deportivo Malacitano, Club Deportivo Málaga ou a actual Málaga Club de Fútbol. Xogou 27 temporadas na máxima categoria, tendo o 7º posto como mellor resultado. Na temporada 2002/03 conseguiu o seu único título europeo ao conquistar a Intertoto. Nesta temporada cumple a súa 34ª participación na segunda división.

O adestrador dos malacitanos é o ex-futbolista do Sporting, Juan Ramón López Múñiz, que exerce tamén de secretario técnico. Posúe un plantel bastante interesante e completo para intentar acadar o ascenso a primeira. Ten ás súas ordes veteranos como Sandro, Iván Rosado, Peragón, Arnau ou Valcarce. Os seus xogadores máis destacados son:

- Goitia: Portero sobrio e de grandes reflexos, pertence á extirpe de gardamallas clásico vasco, sen grandes estridencias pero un seguro de vida para as súas defensas. Ten un gran futuro por diante.

- Helder: Central potentísimo e moi físico. Ten un gran xogo aéreo e unha marcaxe moi difícl de superar.

- Hidalgo: O ex-barcelonista é un dos líderes deste equipo. Calidade, forza e moita chegada fan deste centrocampista ofensivo un home moi perigoso. Un dos ídolos da afeción malacitana.

- Paulo Jorge: Interior dereito procedente do Benfica. O portugués é un home de moita calidade e moi rápido. Se as cousas lle saen ben, dará que falar.

- Calleja: Xogador de banda esquerda. A velocidade e o regate son as súas principais cualidades.

- Salva: Vello coñecido da afeción viguesa. O ariete (odiado en Vigo) é un goleador nato. Moi perigoso en balóns aéreos.

- Baha: Dianteiro francés con experiencia na categoria (R. de Ferrol e Ponferradina) e con moito gol. Un auténtico perigo para as defensas rivais. Bo remate e xogo de costas á portería.

O estadio do rival: A Rosaleda

O estadio A Rosaleda é a sede do Málaga CF e do seu antecesor CD Málaga. Ten unha capacidade de 33.500 espectadores.

Inaugurado un 14 de setembro de 1941 nun partido amistoso que enfrontou a Sevilla C.F. e C.D.Málaga. O estadio foi remodelado recentemente co obxectivo de acondicionalo ás necesidades actuais. As obras remataron no 2006 e foi reinaugurado o 14 de setembro aprobeitando a desputa do Trofeo Costa do Sol.

Atópase no paseo de Martiricos e á beira estan as instalacines deportivas do Viso, onde adestran case sempre. As súas dimensións son de 102 metos de longo por 70 de ancho.